Światłolecznictwo to, jak sama nazwa wskazuje, metoda leczenia światłem wykorzystująca jego naturalne (helioterapia) bądź sztuczne źródła (aktynoterapia), emitujące promienie nadfioletowe (lampa kwarcowa), podczerwone (solux), lub światło skojarzone z obu typów promieniowania. Spośród wymienionych na szczególną uwagę zasługuje zabieg fizykoterapeutyczny polegający na zastosowaniu promieniowania podczerwonego, wykorzystywanego w profilaktyce wielu schorzeń.

Lampa sollux

Jest to lampa stosowana w światłolecznictwie. Składa się ona ze:

  • specjalnej żarówki, która rozgrzewa się do 500-600°C,
  • tubusu ograniczającego oświetlane przez lampę pole,
  • siatki zabezpieczającej w razie pęknięcia żarówki,
  • zestawu filtrów, dostosowujących zabieg do indywidualnych potrzeb pacjenta,
  • statywu - w lampach służących do naświetlania większych obszarów ciała.

W trakcie zabiegu zarówno pacjent, jak i fizjoterapeuta zobowiązani są do założenia okularów ochronnych. Jest to krok, którego nie można pominąć z uwagi, na fakt, że długotrwałe naświetlanie oka promieniowaniem podczerwonym przyspiesza proces mętnienia soczewki. Lampa powinna zostać umieszczona przez fizjoterapeutę w odległości ok. 50 cm od ciała pacjenta.

Po zabiegu zaleca się minimum 30-minutowy odpoczynek przed wyjściem na dwór (dotyczy to zwłaszcza miesięcy zimowych). Częstotliwość wykonywania zabiegu lampą sollux i czas jego trwania uzależnione są od:

  • rodzaju schorzenia,
  • stadium choroby
  • indywidualnych predyspozycji pacjenta.

Działanie biologiczne

W fizjoterapii stosuje się promieniowanie podczerwone o długości fali od 770 nm do 15000 nm. Energia promieniowania podczerwonego pochłonięta w trakcie zabiegu przez tkanki zwiększa energię kinetyczną ich cząsteczek. Tkanki naszego ciała dobrze pochłaniają promieniowanie podczerwone. Ulegają one ogrzaniu w stopniu zależnym od ich pojemności cieplnej. Powstałe w nich ciepło razem z prądem krwi przenoszone jest w głębsze rejony ustroju. Stwierdzono, że padające na skórę promieniowanie podczerwone zostaje od niej odbite w blisko 30% (reszta przenika w głąb skóry).

Reakcja organizmu

Naświetlanie lampą sollux prowadzi do rozszerzenia naczyń włosowatych skóry, i tym samym również do zwiększenia przepływu przez tkanki krwi tętniczej, oraz zmniejsza napięcia mięśniowego. Konsekwencją rozszerzenia naczyń krwionośnych skóry, do którego dochodzi w trakcie zabiegu, jest zwężenie naczyń krwionośnych narządów głębiej położonych. Właściwe korzystanie z promieniowania podczerwonego nie skutkuje trwałymi dolegliwościami zdrowotnymi, jakie mogłyby być tego konsekwencją. Oddziałuje ono jedynie na zwiększenie wydzielania potu.

Ponadto terapeutyczne promieniowanie podczerwone:

  • prowadzi do lepszego wchłaniania zarówno obrzęków, jak i krwiaków
  • podwyższa próg odczuwania bólu, co oznacza, że działa przeciwbólowo,
  • wspomaga przemianę materii,
  • ma działanie przeciwzapalne.

Warto również podkreślić, iż prawidłowo przeprowadzone naświetlanie promieniami podczerwonymi jest całkowicie bezpieczne. Z drugiej strony, nie jest zalecane, aby zabieg z lampą sollux stosować bezpośrednio po urazie. Prowadzić to może bowiem do intensyfikacji stanu zapalnego.

Wskazania do terapii lampą sollux

Naświetlanie promieniami podczerwonymi emitowanymi przez lampę sollux stosuje się w przypadku wielu chorób i dolegliwości. Zabieg przynosi bardzo dobre rezultaty, przez co jest zalecany pacjentom borykającym się z:

  • odmrożeniami,
  • efektami urazów (nie wcześniej niż po 48 h od wystąpienia urazu),
  • przewlekłym i podostrym stanem zapalnym tkanek miękkich,
  • przewlekłym i podostrym stanem zapalnym stawów i tkanek okołostawowych,
  • dyskopatią kręgosłupa,
  • schorzeniami reumatoidalnymi w fazie przewlekłej,
  • nerwobólami i innymi zespołami bólowymi,
  • trudno gojącą się raną.

Przeciwwskazania

Wśród głównych przeciwwskazań w przypadku stosowania lampy sollux wymienia się m.in.:

  • ciążę,
  • nowotwory,
  • stany gorączkowe,
  • czynną gruźlicę płuc,
  • niewydolność krążenia,
  • predyspozycje do występowania krwawień,
  • ogólne stany wyniszczenia organizmu,
  • zmiany troficzne,
  • miażdżycę tętnic,
  • obrzęki,
  • zaburzenia czucia,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • stany po zawale serca,
  • choroby nerek,
  • jaskrę,
  • żylaki.